Hallo allemaal,

We zijn aangekomen bij onze laatste plaats van bestemming: New York. New York is “ontdekt” in 1524 maar de eerste nederzettingen kwamen pas een eeuw later, namelijk in 1624. De oorspronkelijke bewoners waren de Lenni-Lenape indianen die tot de oudste stammen van Noord-oost Amerika behoren. Afstammelingen van de stammen leven nog steeds in de Verenigde Staten maar niet meer in de staat New York.

Na een lange nachtvlucht en een transit in Chicago zagen we dan in de vroege ochtend deze machtige, oude stad. Ons eerste aanzicht was niet een warm gezicht. We kwamen aan op het vliegveld van La Guardia en net voor het vliegveld ligt een aftakking van de East River (Fluching Bay), die volledig bevroren was. We hadden ons ingesteld op koud weer, maar niet zo koud. Het was op dat moment -14°C, iets wat we in geen jaren meer in Nederland gevoeld hebben, en tijdens deze reis was dat maar één enkele keer en dat was in Bolivia op 5000m hoogte. Koud was het zeker en van het vliegveld zijn we snel naar ons hotel gebracht (via een bus/shuttle service) waar het lekker warm was. Jammer genoeg konden we daar pas in de middag onze kamer in en dus zijn we naar Times Square gegaan wat maar een blok er vanaf was. Ook hebben we nog de -5 bar gezien, dit vonden we zo holarisch, aangezien we het daar veel warmer zouden hebben dan buiten met -14. We waren bijna in de verleiding gekomen om er naar binnen te gaan om ons “op te warmen”. Wel zijn we naar de M&M winkel gegaan (niets gekocht, echt niet hoor) en vanuit daar naar Rockefeller plaza gelopen. Hier was natuurlijk een grote schaatsbaan en kerstboom te vinden en een lichtshow waar we van genoten hebben.

De volgende dag zijn we vroeg uit de veren gegaan om naar Liberty Island te gaan. We hebben de boot (over een half bevroren rivier) genomen naar het Vrijheidsbeeld. Vanuit de boot hadden we een mooi uitzicht op het beeld en de omgeving. Het vrijheidsbeeld was een cadeau van het Franse volk en op 28 oktober 1886 werdt het beeld onthuld. Destijds was het mooi brons van kleur maar door de jaren heen is het groenig geworden. Dit komt door het oxideren van het brons, wij zijn er nu aan gewend maar de inwoners van New York vonden het vreselijk. Nu klaagt niemand er meer over en is iedereen er aan gewend. Veel mensen immigreerden in de 19^e en 20^ste eeuw en het eerste wat ze zagen van New York was het Vrijheidsbeeld. Voor veel mensen betekende dit ook vrijheid, nieuwe kansen en mogelijkheden. Naast Liberty Island ligt Ellis Island en hier kwamen de immigranten aan, werden ze gekeurd en kregen ze toestemming om zich in Amerika te vestigen.

Na het Vrijheidsbeeld zijn we direct doorgegaan naar Times Square om in de rij te staan om tickets met korting te krijgen voor de musicals op Broadway. We hadden tickets voor dezelfde avond gehaald voor “Hello Dolly”. Het was echt een gewelidige leuke avond en zeker een aanrader.

De dag er na zijn we naar de Brooklyn Bridge gegaan (de eerste brug die Manhatten met Brooklyn verbond) en we hebben hier heerlijk over geschreden. Na de brug zijn we naar Ground Zero gegaan, de plaats waar op 11 september 2001 de twin towers in elkaar gezakt waren en waar die dag 2977 mensen het leven lieten. Het monument was bijzonder om te zien en het museum was zeer indrukwekken om te bezichtigen. Er werdt stil gestaan bij de dag en wat er van minuut tot minuut gebeurde. Ook werd er stil gestaan bij de eerdere aanslag op 26 februari 1993 waarbij 6 mensen om het leven kwamen. Het was duidelijk dat de Verenigde Staten nooit meer hetzelfde was als voorheen.

In de avond hadden we na een snelle blik naar het Empire state een oude bekende getroffen die we eerder (twee keer) getroffen hadden in Vietnam en de kerst van 2016 mee gevierd hadden. We zijn met hem naar een lekker Koreaans restaurant gegaan waarna we gezellig met z’n drietjes naar de musical ”the Phanthom of the Opera” zijn gegaan. Het was niet onze favoriete musical aangezien het meer een opera was dan een musical en we toch iets anders er van verwacht hadden. Ondanks dat hadden we een gezellige avond.

De dag daarna zijn we naar het Museum of Modern Art gegaan. Céline wilde al heel lang de “smeltende klokken” van Dali zien die altijd in dit museum hangt. Laat nu net dit schilderij voor een expositie aan Parijs zijn uitgeleend en nu heeft ze hem nog steeds niet gezien. In de avond hebben we nogmaals met Hoy afgesproken, gewoon omdat het zo gezellig was.

Op onze laatste dag zijn we naar het Museum of Natural History geweest. Dit was echt de perfecte afsluiting van onze reis, alle plaatsten, landen, culturen, dieren en monumenten die we tijdens deze reis gezien hebben, stonden hier allemaal tentoongesteld. We liepen onze hele reis opnieuw, van Rusland tot aan New York toe. Het was zo bizar om deze vogelvlucht van de reis te hebben en te beseffen hoe geweldig we het gehad hebben en hoe bijzonder onze wereldreis geweest is. Het was een reis om nooit meer te vergeten en herrineringen die ons nooit meer ontnomen zullen worden.

Voor de mensen die niet gekeken hebben, we waren in de ijzige kou ook nog even live op internet te volgen, met een mooie voorstelling.

We zijn daarna zelfs nog gevolgd door één van onze volgers op andere camera’s, erg leuk om te zien.

Hallo allemaal,

We zijn aangekomen in Seattle na een lange vlucht vanuit Havana. We meenden dat we een directe vlucht geboekt hadden maar in het vliegtuig kwamen we er achter dat er een tussenstop zou zijn in Los Angeles. We moesten onze bagage opnieuw inchecken en we kwamen hier al door de douane heen. Dit was een opluchting want nu hoefden we dat niet meer om drie uur ’s nachts te doen in Seattle.

Aangekomen op het vliegveld in Seattle zijn we op een paar bankjes gaan liggen slapen en wachtten totdat de eerste trein naar het centrum zou rijden. Aangekomen in het centrum konden we onze spullen kwijt in het hostel en na nog een haastig slaapje gedaan te hebben, zijn we naar Pike’s market place gelopen. Het is niet een gebouw zoals je zou verwachten, maar het bestaat uit meerdere straten en gebouwen. Er is hier van alles te vinden van (verse) voedsel afdelingen tot aan snuisterijen, en alles er tussen in.

Seattle is ook de thuisbasis van Boeing en deze is volgens het Guinness book of records eigenaar van het grootse gebouw (in volume) van de hele wereld (13,385,378m³). Meneer William E. Boeing was een visionair als het kwam op luchtvaarttechniek en al in 1910 opende hij een reperatieplaats voor vliegtuigen wat later zou uitgroeien tot een fabriek. In 1916 werd de Pacific Aero Product Co opgericht en niet lang daarna was hij de enige leverancier van vliegtuigen aan het leger (wat toen nog geen luchtmacht had). Ook startte hij als eerste met post bezorgen en het verplaatsten van mensen met het bedrijf United Airlines. In 1934 moest het bedrijf onder druk van de Amerikaanse overheid zich opsplitsen. De staat vond dat Boeing te veel monopolie had en wilde dit voorkomen. Boeing zelf stapte op en zijn zoon is nooit het bedrijf in gegaan. Vandaag de dag werkt er niemand meer met de naam Boeing binnen het bedrijf wat de meeste vliegtuigen per jaar maakt.

We zijn de fabriek binnen geweest (waar we jammergenoeg geen foto’s mochten maken) waar de Dreamliner, de 747 en de 777 gemaakt werden. We hebben ze van dichtbij mogen bekijken en onze gids nam ons door alle fases van het proces heen. De Dreamliner wordt in onderdelen gemaakt en dan met een Dreamlifter (een omgebouwde  747-400) naar Seattle gebracht om in elkaar gezet te worden. We hadden het geluk een van deze Dreamlifters te zien, aangezien er maar vier van op de hele wereld zijn.

De 747 en de 777 worden van het begin af gemaakt in Seattle en ook hier in elkaar gezet. De hallen zijn immens al lijkt het niet zo omdat er zo veel vliegtuigen/onderdelen in liggen waardoor het juist klein lijkt. We hebben maar twee uur in de hal kunnen spenderen en voor ons gevoel was dat niet lang genoeg. Er is zo veel te zien dat het bijna onmogelijk is om het allemaal in twee uur op te nemen. We hadden het geluk dat we op het einde van de tour een testvlucht zagen opstijgen. Alle vliegtuigen hebben een groene beschermlaag en het zag er best grappig uit om zo’n “onaf” vliegtuig de lucht in te zien gaan. Er stonden heel veel vliegtuigen om opgehaald te worden. Boeing maakt de vliegtuigen maar de maatschappij moet zelf een piloot sturen om ze op te komen halen. Grand China Air was er op dat moment twee aan het “ophalen” toen wij langs de landingsbaan reden, ook voor KLM stond er een vliegtuig klaar. Het moet ons echt bijzonder lijken om voor de allereerste keer in een nieuw vliegtuig te mogen vliegen als piloot.

Na onze toer zijn we naar de space needle gegaan, het meest iconische gebouw van heel Seattle. We zijn er niet binnen geweest maar zijn wel naar MoPop gegaan, Museum of Pop Culture. Dit museum bevat alles wat met Pop te maken heeft van the muppets tot aan Star Trek en het leukste is nog wel dat ze een hele verdieping met muziekinstrumenten hebben. Je bent vrij om een instrument te leren of als je het al kan, in een studio te gaan zitten jammen en jezelf op te nemen. We hebben hier het meeste van onze tijd doorgebracht en het was echt fantastisch om weer eens goed instrument in handen te hebben.